Ontmoet Elias uit India
Elias is 10 jaar en de zoon van een dominee. Dat is in Nederland vaak al lastig, omdat mensen erg op je letten. Maar Elias woont in India, waar het ook nog eens gevaarlijk is om christen te zijn. Elias woont namelijk met zijn familie in een gebied in India waar hindoe-extremisten regelmatig christenen lastigvallen en mishandelen. De vader en moeder van Elias zijn christen en reizen regelmatig rond naar andere dorpen om christenen te bemoedigen en hen te onderwijzen uit de Bijbel. De ouders van Elias weten dat hun werk risico’s met zich meebrengt. Toch laten ze zich niet tegenhouden. Met alle gevolgen van dien, ook voor Elias.
Overvallen
Elias en zijn 8-jarige broertje Shimon mogen in april met hun vader mee naar een samenkomst. Die loopt volledig anders dan Elias had gedacht. Elias’ vader krijgt de gelegenheid om te bidden en doet zijn werk zoals altijd. Maar na afloop van de bijeenkomst gaat het mis.
Elias en zijn broertje stappen bij hun vader op de motor om naar huis te gaan. Ze zijn nog maar net op weg, als de weg wordt geblokkeerd door drie hindoe-extremisten op motoren. Ze hebben het duidelijk op de vader van Elias gemunt. De extremisten hebben stokken van bamboe bij zich en mishandelen vader Ramesh daarmee. Ook bedreigen ze hem. Elias en Shimon moeten toekijken hoe hun vader wordt geslagen en roepen om hulp. Door hun geroep komen christenen uit de buurt hen te hulp. Tijdens de aanval raakt ook Elias gewond aan zijn been.
Met de verwondingen van zijn vader is het veel erger. De aanvallers slaan hem zo hard op zijn hoofd, dat hij even niet meer kan zien en bewusteloos raakt. Ramesh wordt in alle haast naar het ziekenhuis vervoerd. In het ziekenhuis wordt pas duidelijk hoe erg Elias’ vader mishandeld is: hij heeft een schedelbasisfractuur.
Angst
Elias’ vader heeft nog lange tijd last gehad van zijn verwondingen. Bij Elias en zijn broertje zal deze gebeurtenis waarschijnlijk ook nog lange tijd in hun geheugen gegrift staan. Vader Ramesh weet wie de daders zijn, maar toch weigert hij aangifte te doen. “De aanval was gepland, maar ik wil niet naar de politie. Niemand zal me bijstaan. Ik wil me richten op het onderwijzen van de christenen in mijn omgeving, het is belangrijk dat dat doorgaat.”