Microkredieten geven Syriërs kans op stabiel inkomen

In een land waar nog steeds een oorlog woedt, die getroffen is door de pandemie en waar het slecht gaat met de economie, is het voor velen lastig het hoofd boven water te houden. Miljoenen vluchtten weg uit Syrië of raakten ontheemd.

Met hulp van kerken krijgen Syrische christenen de kans om een bedrijf op te starten of hun bedrijf voort te zetten. Deze zogeheten Centers of Hope geven een lening die de ondernemers in de loop van de tijd terug moeten betalen. Dit geeft hen de mogelijkheid om zichzelf financieel te onderhouden.

Elias

Toen de 25-jarige Elias tijdens zijn dienstplicht zijn been verloor, werd zijn kans op een stabiel inkomen nog kleiner. De overheid bood hem een eenmalige vergoeding van 190.000 Syrische pond (50 euro) aan, maar daar kon hij niet van rondkomen.

Toen hij een kunstbeen kreeg, vroeg hij zijn kerk om hulp. Die gaf hem een microkrediet, zodat hij een auto kon kopen en als taxichauffeur aan de slag kon. “Hierdoor heb ik nu een inkomen, kan ik mijn huis betalen en mijn gezin onderhouden”, zegt Elias dankbaar. “Juist door de gebeurtenissen leert God mij iets. Hij maakt al het slechte goed en met elke situatie heeft Hij een plan.”

Salah

In tegenstelling tot Elias ontvluchtte Salah Syrië om te ontsnappen aan de dienstplicht. In Libanon ging hij aan het werk om de boete voor zijn plichtsverzuim van ongeveer 6.500 euro te betalen.

Terug in Syrië wilde hij graag iets nieuws beginnen. “Ik wilde de mensen laten kennismaken met iets nieuws, dus bedacht ik zoete sushi.” Met de lening die hij van de kerk kreeg, kon hij zijn restaurant openen. Salah vertelt dat hij dankzij het restaurant een fatsoenlijk leven kan leiden en zijn ouders kan helpen met hun kosten. “Toen alle wegen leken dood te lopen en er geen banen beschikbaar waren, hielp God mij. Alsof Hij tegen mij zei: ‘Ik til je boven alles uit’.”

Njoud

Anderhalf jaar geleden werd Njouds wereld op de kop gezet. “Toen mijn man Yasser aan corona overleed, werd ik ineens de kostwinner. De kerk steunde mij. Ze gaven mij emotionele en financiële steun. Ze motiveerden mij om iets voor mijzelf te beginnen en sterk te blijven.”

Njoud startte een cadeauwinkel en heeft nu een stabiel inkomen. Toch maakt ze zich nog wel zorgen over de economische situatie in het land. “Toen de inflatie steeg, was er een moment dat ik het wilde opgeven, maar ik wist dat God mij niet in de steek zou laten. Hij is met mij elke stap die ik neem.”

Amgad

Elke dag opent Amgad om vijf uur ’s ochtends zijn groente- en fruitwinkel. Dankzij het microkrediet heeft hij sinds 2019 deze winkel en een auto waarmee hij makkelijk inkopen kan doen. “Ik ben nu in staat mijn ouders te onderhouden met mijn inkomen.”

Maar de huidige economische situatie is erg slecht en dat zorgt ervoor dat Amgad er financieel niet op vooruitgaat. “Aangezien er geen elektriciteit is, kan ik geen bevroren producten verkopen.” Hij hoopt dat hij zijn winkel kan uitbreiden zodra de situatie verbetert.

George

Syrië kampt met elektriciteitsproblemen en George ondervindt daar de problemen van. “Ik werk zes dagen in de week, maar door het elektriciteitstekort worden wasmachines weinig gebruikt. Daarnaast zijn reserveonderdelen erg duur geworden.”

Sinds 2020 heeft hij een werkplaats in het centrum van Aleppo. Al meer dan twintig jaar heeft hij ervaring in het repareren van koelkasten en wasmachines, maar doordat er weinig gebruik wordt gemaakt van witgoed, daalt zijn inkomen. “Om heel eerlijk te zijn verdien ik nu niet meer genoeg.”

Charlie

In december 2021 opende Charlie zijn winkel in al-Hwash. Een wereld van verschil met drie jaar geleden toen hij in het noordoosten van Syrië werd ontvoerd. Toen hij werd vrijgelaten, vluchtte hij met zijn vrouw en dochter naar al-Hwash.

“Ik had zeven kledingwinkels, maar raakte alles kwijt”, vertelt Charlie. Zijn mentale gezondheid kreeg een flinke klap. “Ik had geen hoop op een betere toekomst.” Maar toen Charlies aanvraag voor een lening door de kerk werd goedgekeurd veranderde de sfeer. Want hij kon weer een winkel gaan openen. “Het ging stukken beter. Het voelde als een droom.” Toen Charlie zijn winkel opende had hij tranen van vreugde in zijn ogen. “Ik verwacht dat in de komende maanden de inkomsten uit de winkel zal toenemen.”