India

In India blijft het geweld tegen christenen op een extreem hoog niveau. In alle levenssferen meten ranglijstonderzoekers een zeer zware tot extreem zware druk op christenen. Sinds premier Modi in 2014 aan de macht kwam – en werd herkozen in mei 2019 – is het geweld tegen christenen in India dramatisch toegenomen.

Hindoe-extremisten zetten hun gewelddadige aanvallen tegen christenen en kerken onverminderd voort. Opvallend is dat er nauwelijks strafrechtelijke vervolging plaats vindt. Dit dient de hindoe-nationalistische agenda van de regering. De boodschap die zeer actief wordt uitgedragen is “om Indiaas te zijn, moet je hindoe zijn”.

Miljoenen Indiërs vrezen dat corona-apps voor het opsporen van contacten (zoals Aarogya Setu) leiden tot “function creep”, dat wil zeggen de informatie van een app wordt gebruikt voor een ander doel dan oorspronkelijk de bedoeling was. Een andere app, die al in gebruik is, kan leeftijd, geslacht en ras voorspellen. De Indiase wet op gegevensbescherming biedt geen beveiliging. Integendeel, de wet bevat bepalingen die de overheid in staat stellen beschermingsnormen te omzeilen en zelfs goed te keuren bij misdaadonderzoek of als de nationale veiligheid in geding is. 

India blijft daarnaast de stroom buitenlandse fondsen naar veel door christenen geleide ziekenhuizen, scholen en kerkelijke organisaties blokkeren. 

Turkije

President Erdogan van Turkije loste de verwachtingen in van zijn achterban over de belangrijkste religieuze plaats in zijn land. De Hagia Sophia, destijds het grootste bouwwerk ter wereld en gebouwd als een Orthodox-christelijke kathedraal voor de Romeinse keizer Justinianus, werd na de val van het toenmalige Constantinopel in 1453 door de Turken in een moskee veranderd. De grondlegger van het seculiere Turkije, Atatürk, besloot dat het een museum moest worden. Maar in juli 2020 haalde Erdogan een rechtbank over om er weer een moskee van te maken, wat het Turkse nationalisme versterkte. Een maand later werd met veel minder media-aandacht een andere Unesco-werelderfgoedkerk, Chora, veranderd van een museum in een moskee.

In januari 2020 werd nabij de zuidoostgrens van Turkije een Chaldeeuws-christelijk echtpaar ontvoerd uit hun afgelegen dorp. De eeuwenlange christelijke geschiedenis van dit dorp was vernietigd door aanvallen van het Turkse leger en door Koerdische discriminatie. Het echtpaar was tien jaar geleden teruggekeerd naar hun huis. Met hun verzet tegen de herhaalde intimidatie van de autoriteiten om te vertrekken, waren zij de laatste achtergebleven christenen. Het lichaam van de vrouw werd in maart gevonden; de man wordt nog steeds vermist.

Uitbreiding Turkse invloed buiten de landsgrenzen

De Turkse invloed breidt zich buiten de landsgrenzen uit, met name door de steun aan Azerbeidzjan in het conflict met Armenië over de grotendeels christelijke enclave Nagorno-Karabach. Tijdens dit conflict werden Armeniërs en Chaldeeuwse christenen in de Turkse hoofdstad Ankara mishandeld, terwijl anderen in Istanbul werden bedreigd door extreemrechtse bendes. Daaruit blijkt hoe eeuwenlange interreligieuze vijandigheid weer kan oplaaien en aangewakkerd kan worden. 

Noord-Irak

In Noord-Irak blijft Turkije de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) aanvallen, die deze afscheidingsbeweging beschouwt als een terroristische organisatie. Sinds begin 2020 zijn ten minste 25 christelijke dorpen verlaten als gevolg van die aanvallen. Veel christenen, die de Vlakte van Nineve en Mosul waren ontvlucht tijdens het bewind van Islamitische Staat, trokken naar de regio bij Dohuk, en kregen daar te maken met aanvallen van Turkije. Dit maakt hun situatie extra kwetsbaar. Levensonderhoud en veiligheid blijven cruciaal voor christenen die nu zijn teruggekeerd naar de Vlakte van Nineve. 

Syrië

De Turkse hervestiging van vluchtelingen uit andere delen van Syrië naar het Syrische noordoosten, blijft de demografie van de regio veranderen. Die tactiek maakt de positie van Koerdisch-christelijke bekeerlingen uit de islam bijzonder kwetsbaar, evenals die van historische geloofsgemeenschappen. In oktober 2019 dwongen Turkse luchtaanvallen en beschietingen honderden christenen te vluchten, evenals aanvallen van Turkse troepen samen met Syrische islamitische groepen huurlingen.  

In 2020 zei de VN-onderzoekscommissie voor Syrië: “Het door Turkije gesteunde Syrische nationale leger heeft mogelijk oorlogsmisdaden gepleegd zoals gijzeling, wrede behandeling, marteling en verkrachting” en riep Turkije op om een einde te maken aan schendingen begaan door gewapende groepen onder zijn controle, met inbegrip van moorden, ontvoeringen, onwettige overdrachten, inbeslagname van eigendommen en gedwongen uitzettingen. Eigendommen van christenen werden gemarkeerd met een “N”, op dezelfde manier als Islamitische Staat deed in 2014.

Libië

Turkije heeft ook sterke geostrategische belangen in Libië – niet in de laatste plaats vanwege de Libische offshore olie – en gasvoorraden – aangezien het de sleutel is tot regionale expansie op basis van ambities voor een herrijzend Ottomaans rijk. Het is bekend dat Turkije lokale jihadistische facties steunt en meer dan 4.000 Syrische jihadisten naar Libië heeft gestuurd. 

Ranglijst Christenvervolging 2021

Bekijk de volledige ranglijst