Vanzelfsprekend, zo voelt de keuze voor meneer Hendrikse. “Mijn vrouw en ik hebben geen kinderen”, begint hij zijn verhaal. “Bovendien hoeven we voor onze eigen familie niets achter te laten: zij zijn rijk genoeg. Maar onze geestelijke familie, die kan wél wat gebruiken.”

Oproepje

“Natuurlijk is het niet leuk om je dood onder ogen te zien, maar het komt er toch van”, zegt hij nuchter. “Dus toen ik jaren geleden een oproep las in een christelijk magazine, hoefde ik er niet lang over na te denken. De tekst in de oproep luidde: ‘Overweeg om ons in uw testament te gedenken.’ Ik denk dat elk kerkmens in mijn situatie dat zou doen, dus heb ik dat ook gedaan.”

Samen met zijn vrouw besluit hij om Open Doors in zijn nalatenschap op te nemen. Die keuze maakt hij met hoofd én hart: “Naast Open Doors steun ik al jaren meerdere christelijke organisaties. Maar ja, je moet een keuze maken. Het mooie aan Open Doors vind ik dat ze geen verschil maken tussen kerken onderling én wereldwijd werken. Ik geloof ook dat de kerk niet aan een land gebonden is, maar dat we een wereldwijde kerk vormen. Vandaar mijn keuze voor Open Doors.”

“Ik besef maar al te goed hoeveel geluk ik heb om hier te wonen.”

Mazzelaar

Dat er zoveel nood in de wereldwijde kerk is, raakt meneer Hendrikse. “Ik besef maar al te goed hoeveel geluk ik heb om hier te wonen. Ik ben een mazzelaar. Het gaat me aan het hart als ik zie hoe vervolgde broeders en zusters lijden. Als een lid lijdt, lijden we allemaal. Daarom bid ik ook regelmatig voor ze. Dan vraag ik of God bij hen wil zijn. Dat is volgens mij wat ze het allerliefste willen: dat Christus bij hen is. Hoe broeders en zusters Christus ervaren te midden van de verdrukking, vind ik heel bijzonder. Geloof is wat dat betreft echt een gave.”

Vertrouwen

Voor meneer Hendrikse betekent geloof vooral vertrouwen. “Als mensen zijn we grillig en in de wereld lijkt alles in handen van verkeerde machten. God zorgt ervoor dat dwars door kwaad, ellende en lijden heen uiteindelijk alles goed komt. Voor mij is Hij ondoorgrondelijk, maar Hij laat mij wel ervaren dat Hij liefdevol en absoluut te vertrouwen is.”

En dan is hij even stil. Zichtbaar geraakt door zijn eigen woorden, vecht hij tegen de tranen. “Dit is niks voor mij”, haast hij zich te zeggen. “Mijn vrouw noemt me weleens een koele kikker. Dat snap ik ook wel, want mijn gevoel brengt me zelden van mijn stuk. Hoe dan ook, ik kan het iedereen aanraden om op God te vertrouwen. Hij weet wat Hij doet, in welke situatie je je ook bevindt.”

“Natuurlijk ben ik burger van het Koninkrijk der Nederlanden, maar als christen ook van het Koninkrijk der Hemelen.”

Rentmeester

Zijn eigen situatie is, zoals hij het noemt, ‘relaxed’. Hij werkte jarenlang in het onderwijs, maar geniet inmiddels van zijn pensioen. “Ik ben blij dat ik op zo’n mooi huis mag passen”, zegt hij. Want zo ziet hij het: alles is eigendom van God. “Natuurlijk ben ik burger van het Koninkrijk der Nederlanden, maar als christen ook van het Koninkrijk der Hemelen.”

Op de vraag of het hem rust geeft dat zijn nalatenschap is geregeld, blijft het dan ook lange tijd stil. “Ik weet het niet”, zegt hij uiteindelijk. “Weet je, het voelt niet als míjn geld. Ik zie mezelf als rentmeester: ik heb de verantwoordelijkheid om goed te zorgen voor wat God mij toevertrouwd heeft. Zo zorg ik er voor dat het huis goed in de verf zit én heb ik de nalatenschap geregeld.”

Goede handen

En dat het met de besteding van zijn erfenis wel goed zit, daar heeft meneer Hendrikse geen enkele twijfel over. “Bij een gift mag je aangeven waar je wilt dat het geld naartoe gaat. Ik laat die keuze bewust bij Open Doors: zij hebben tenslotte het overzicht en weten beter dan ik waar het nodig is. Bij hen is het in Goede Handen.”

Als u middenin het leven staat, bent u er vaak niet zo bewust mee bezig: nadenken over uw nalatenschap of erfenis. Pieter Hendrikse deed dat na een oproepje in een christelijke magazine wel. Hij en zijn vrouw vonden het een fijn idee als het van tevoren goed geregeld zou zijn. Daarom heeft meneer Hendrikse zijn keuze voor nalatenschap aan stichting Open Doors notarieel vast laten leggen: “Ik heb er het volste vertrouwen in dat het goed terechtkomt.”