Palestijnse gebieden - 19 mei 2014

Een week boordevol leven

Het was maar een week die we met elkaar hebben opgetrokken, maar het lijkt zoveel langer! Het is ongelooflijk wat je in een week als groep kunt opbouwen. Vorige week afwachtend kennismaken op Schiphol, nu afscheidnemend met zoveel gedeelde herinneringen.

“Als ik een Karakterweekend of een week als deze meemaak, ervaar ik tot in het diepst van mijn poriën dat ik leef”, zei Henk Stoorvogel tijdens één van de laatste devotions tijdens deze reis. “Ik draag tijdens zo’n week naar vermogen bij aan het Koninkrijk van God en dan zie ik dat het een week boordevol leven is geweest.”

En dat was het. Door na maandenlang trainen en afzien, fondsenwerven en blijven actievoeren aan dit levensveranderende avontuur te beginnen. Door vol verwachting uit te zien naar wat komen ging, zoals Maria deed naar de komst van Jezus. Door niet langer met onze handen alleen maar te grijpen en krampachtig vast te houden, maar door los te laten en met open handen te ontvangen wat God wil geven. Door het letterlijk gaan in de voetsporen van Jezus en het bezoeken van plaatsen uit de Bijbel, zodat het Woord van God tot leven kwam.

Door het dolen in de woestijn en te ontdekken waar droogte en dorheid is in ons leven. Door de ontmoetingen met broeders en zusters hier, waardoor we beseffen dat het Lichaam van Christus wereldwijd is. Door mee te lijden in gebed met christenen in Syrië en biddend voor hen op de bres te staan. Door meeleven, luisteren, delen, meehuilen en bemoedigen tijdens de groepsmomenten in kleine teams. Door de fysieke inspanning van de Muskathlon, die letterlijk bloed, zweet en tranen kostte, maar waardoor zoveel grenzen werden verlegd in geestelijk zowel als fysiek opzicht. Door het geven van getuigenissen naar aanleiding van de Muskathlon, die stuk voor stuk laten zien hoe groot God is en wat Hij doet in levens van mensen.

Door het gooien van stenen in het Meer van Galilea, waardoor we lichter terugkeerden van die plek en een stap naar vergeving konden zetten. Misschien naar onszelf, misschien naar een ander. En misschien hebben we nog wel het meest gevoeld hoe waardevol ons leven is en dat we levende God dienen, toen John zijn leven terug kreeg. Boordevol leven gaan we terug naar Nederland.

En dan? Goede vraag, die ook aan bod kwam tijdens de laatste devotions naar aanleiding van een tekst in Johannes 21 waar de Here Jezus Petrus oproept zijn netten aan de andere kant van de boot uit te gooien. Petrus had veel meegemaakt met Jezus. Hij had wonderen gezien, had veel met Jezus opgetrokken. Eenmaal thuis ging hij weer doen wat hij altijd had gedaan: vissen. “Wat ga jij doen als je terugkomt? Denk je: ik heb een mooi plakboek en verhalen, en nu ga ik weer door met mijn oude leven?”, vroeg Henk. “Maar het vissen zal nooit meer hetzelfde zijn. Daarvoor is er te veel gebeurd, is er te veel van Jezus geopenbaard in de afgelopen week. Als je doorgaat met je oude leven, neem je met te weinig genoegen.”

Jezus had gezegd tegen zijn discipelen dat Hij hen zou weerzien op de berg. De discipelen bevonden zich op de goede weg, maar ze waren niet op de berg, waar Jezus was. Ze waren terug in hun oude leven. “Vergeet de boot, vergeet de netten, vergeet de vis en denk: ik wil Jezus. Vergeet oude patronen en verlang naar naar Jezus. Petrus kreeg er veel voor terug. Hij ving 153 vissen door zijn net aan de andere kant uit te gooien. Ook al laat je je boot achter, Hij zorgt voor de vis. Ik hoop dat je na deze week ook denkt: ik wil niet langer rondjes blijven varen op het Meer van Galilea, ik wil achter Jezus aan de berg op. Ik verlaat Israël als visser die bergen gaat beklimmen achter Jezus aan.”

Met alle verhalen die gedeeld zijn en alle woorden die zijn gesproken deze week weet ik zeker dat er vele deelnemers zullen zijn die uit de boot stappen en een ander leven tegemoet gaan. En laat ik in elk geval voor mezelf spreken. Ik wil achter Jezus aan de berg op. Boordevol leven.

Gerelateerde nieuwsberichten