Doneer nu 
 
 

'Ik kies ervoor om te vergeven'

 “De dag van de aanval herinner ik me als de dag die mijn leven voorgoed veranderde. Ik hoorde de explosie en weet nog dat ik in een ambulance naar het ziekenhuis werd gereden. Pas later kwam ik erachter hoe ernstig mijn verwondingen waren.”

Quanizolo saint Jacob uit Centraal-Afrikaanse Republiek was een actieve jongeman. Hij leidde het kerkkoor en sprong regelmatig in bij de zondagsschool. Bij een aanval tijdens een kerkdienst raakte hij ernstig gewond. Zijn leven veranderde drastisch. Toch koos Quanizolo ervoor om zijn aanvallers te vergeven.
 

Granaten?

De explosie werd veroorzaakt door drie granaten die bij de kerk naar binnen werden gegooid. Zeven mensen kwamen om en dertig anderen, onder wie Quanizolo, raakten gewond. Quanizolo’s linkerbeen is tot onder de knie geamputeerd. Een grote granaatsplinter schoot in zijn rechterbeen en zorgde ervoor dat hij dat been lange tijd niet kon gebruiken. Meer dan vier maanden lag hij in het ziekenhuis. Hoewel Quanizolo dankbaar was dat hij nog leefde, was het moeilijk voor hem om te leren leven met zijn handicap. “Ik hield van sporten, vooral van voetballen met mijn vrienden. Na de aanval voelde ik me compleet invalide. Ik moest overal naartoe gedragen worden, zelfs naar het toilet. Soms was ik bang; dat is moeilijk te beschrijven.”
 

Waarom?

“Ik heb veel vragen en twijfels richting God. Met name tijdens de vier maanden in het ziekenhuis. Waar was Hij toen dit gebeurde? Waarom liet God het toe?  Ik voelde me hopeloos en kwaad. Ik ben op dit moment niet in staat om te werken en mijn leven verder op te bouwen. Als ik daaraan denk voel ik me verdrietig. Ook raak ik gefrustreerd als ik kijk naar de littekens op mijn lichaam. Toch heb ik besloten om degenen die me dit hebben aangedaan te vergeven. God vraagt dat van me, omdat ik door hen te vergeven Zijn vrede en zegen ervaar.”
 

Zegen

Een van die zegeningen is Quanizolo’s verloofde Huguette, die eveneens gewond raakte tijdens de explosie.

“Huguette is een grote steun voor me geweest. Ik dank God elke dag voor haar. Ook de geestelijke lessen, het samenzijn met andere gemeenteleden en het advies van mijn voorganger hielden me staande. Dankzij hen kon ik volhouden. Ook vond ik grote troost in de Bijbel. Eén van de Bijbelteksten die me het meest bemoedigde was Filippenzen 4:6-8: ‘Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren. Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient.’”

Quanizolo heeft grote dromen voor de toekomst. Hij gaat door met zijn studie en wil ooit zijn eigen bedrijf opzetten. Ook ziet hij ernaar uit om zo snel mogelijk met Huguette te trouwen.

Een voorganger bracht Quanizolo na de aanslag met Open Doors in contact. Open Doors betaalde de medische kosten en regelde een prothese waarmee Quanizolo meer bewegingsvrijheid kreeg. Nog steeds heeft Quanizolo veel pijn door de overgebleven granaatsplinters in zijn lichaam.