Doneer nu 
 
 

Zarefa uit Irak

‘Ik moest spugen op het kruis’

Er zijn niet alleen maar verhalen over sterke christenen met een onwrikbaar geloof. Christenvervolging gaat ook over mensen als Christian Zarefa. Een bejaarde vrouw die twee jaar lang leefde onder het streng islamitische bewind van Islamitische Staat (IS). In die periode werd ze opgesloten, vernederd, moest ze zich bekeren tot de islam en het kruis bespugen. Ze bezweek.

Zarefa spreekt Syrisch, een oude Iraakse taal die is gerelateerd aan het Aramees; de taal die Jezus Christus tweeduizend jaar geleden sprak. Het christendom kent een eeuwenoude geschiedenis in bepaalde gebieden van Irak. Zarefa is er trots op deel uit te maken van die lange traditie. We spreken haar in de stadskerk in Qaraqosh, een indrukwekkend gebouw dat ernstig en doelbewust is beschadigd door IS toen die de stad bezette.

In 2014 werd het Zarefa duidelijk dat er veel gaat veranderen voor christenen. Voor haar huis werd ze toegeschreeuwd door een groep onbekende tieners. ‘Spreek onze taal!’, schreeuwden ze tegen haar in het Arabisch. In die tijd hadden veel gezinnen de christelijke stad Qaraqosh al verlaten. Vluchten was voor Zarefa geen optie. Haar man, die geliefd was in de stad en bekend stond als ‘Oom Eoka’, was aan het eind van zijn krachten en had slechts een paar weken te leven. Ze hadden nog nooit iemand iets aangedaan, dus het oudere echtpaar dacht wel met rust gelaten te worden. Ze besloten zoveel mogelijk in hun huis te blijven en een onopvallend leven te leiden.

Lastiggevallen
Zarefa ontdekte al snel dat een vredevol leven onder IS niet bestaat. Toen haar man stierf, was ze kwetsbaarder dan ooit. Ze verhuisde naar de buren, maar werd herhaaldelijk lastiggevallen door islamitische strijders. Ze beroofden haar van alle kostbaarheden. En niet alleen spullen verdwenen. “Op een dag kwam de man in wiens huis ik te gast was, niet meer thuis. Sommige mensen zeiden dat hij was gedood en begraven. Anderen zeiden dat hij in een gat was gevallen. We hebben hem nooit meer gezien.”

Bekeerd
Vanaf dat moment woonden de twee oude weduwen bij elkaar. Zodra IS hoorde over de twee vrouwen, werden ze gedwongen te verhuizen naar de omgeving van Mosoel. “We vertelden dat we niet wilden gaan, we hoorden hier thuis. Maar ze dwongen ons. In de nacht dat ze ons meenamen, deden ze zakken over onze hoofden en vroegen ze of we ons hadden bekeerd tot de islam.” Uit angst wist Zarefa niet wat ze moest doen. “Snel zei ik dat ik me had bekeerd”, vertelt ze. Een paar uren later bevonden de twee vrouwen zich in een vrouwengevangenis van IS, de meeste vrouwen waren gescheiden. In de ogen van IS is scheiden voor vrouwen een misdaad.

Na een paar dagen mochten de twee oude vrouwen terugkeren naar Qaraqosh als ‘moslimvrouwen’. Maar toen ze daar aankwamen, werden ze ondervraagd door drie IS-strijders. “Ze vroegen ons openlijk de islam te belijden. Ik smeekte hen en vroeg waarom we dat moesten doen wat helpt het jullie als we ons tot de islam bekeren,’ vroegen we hen. “Laten we kiezen voor onze eigen weg en religie.”

‘Ja, zeiden we’
De leider van de groep werd boos, trok een pistool en richtte het op het hart van Zarefa. Ze dreigden haar te vermoorden als ze zich niet zou bekeren tot de islam. “’Wat zou u doen als u in onze positie was?’, vroeg ik. Hij zei iets, vroeg ons het te herhalen en vroeg toen of we moslims waren. ‘Ja’, zeiden we. ‘Ja, dat zijn we.’ En toen vertrokken ze.”

Maar zelfs dan stoppen de intimidaties niet. Zarefa vertelt hoe verschillende IS-strijders voortdurend bij hun huis kwamen om geld op te eisen en waardevolle spullen. Toen ze er achter kwamen dat Zarefa 250 dollar verborg in haar bh, duwden ze haar op de bank en bedreigden haar met een wapen. “Hij schreeuwde tegen me: ‘We zullen wreed tegen je zijn totdat je gehoorzaamt.’”

Spugen
Tijdens een van de invallen, vinden de strijders een aantal christelijke kruisen en foto’s in hun huis, dit is strikt verboden volgens de regels van IS. De angst is zichtbaar in de ogen als Zerefa terugdenkt aan deze dag. “Ze dwongen me te spugen op het kruis. Ik vertelde hen dat ik dat niet kon, dat was een zonde. Hij zei dat het moest. ‘Zie je niet dat ik een wapen heb?’, vroeg hij mij. Ik zei in mezelf: ‘Oh, het kruis. Ik ben zwak, ik spuug op je. Maar Heer, ik vraag u om wraak te nemen voor mij. Ik kan hier niet aan ontsnappen.’”

Zarefa is nu vrij. Ze is nog steeds herstellende van de traumatische twee jaren onder IS. Ze is over veel dingen onzeker, behalve dat ze zich in haar hart nooit heeft bekeerd tot de islam.

 
Bemoedigingen: 34
Ik bid voor jou