Samen met gasten eten: dat is wat Murat* en zijn vrouw Mira* doen. De maaltijd delen hoort bij de cultuur in Centraal-Azië en biedt dit echtpaar de perfecte mogelijkheid om goede gesprekken aan te gaan. Jong en oud zijn welkom in hun huiskerk. Een plek om met elkaar te groeien in geloof.

“Nadat we tot geloof waren gekomen, sloten we ons aan bij een grote gemeente in een van de grote steden van ons land. We waren nog jonge gelovigen en wilden niets liever dan de Bijbel beter begrijpen. We deden mee met een cursus, maar daar leerden we niet het grote plaatje van de Bijbel begrijpen. Tijdens die cursus focuste de leiding vooral op geestelijke gaven en profetie. We hadden de boodschap van de Bijbel niet toegepast op ons leven en in onze manier van leven. We hadden wel een basis gekregen, maar we voelden dat we meer moesten leren. Toen besloten we onze kerk te verlaten.”

Samen de Bijbel leren kennen

Niet veel later komt het echtpaar in contact met lokale medewerkers van Open Doors. “We deden mee met een training waarin we leerden hoe je de Bijbel bestudeert en hoe je nadenkt en leert toepassen. Als we nu een Bijbelgedeelte lezen, onderzoeken we wat er staat en begrijpen we ’t ook. De context, de originele bedoeling, wie de schrijver was en wanneer dit gedeelte geschreven is.” Dat je ook op deze manier de Bijbel kan lezen, was een verrassing voor Murat en Mira. “Dit veranderde ons. En het veranderde ook de manier waarop we evangeliseren. We ontdekten door de training dat de Bijbel het fundament van ons leven is. En niet dromen en visioenen.”

Murat en Mira leiden al jaren een huiskerk. De training die ze volgden, hielp hen om de manier van hun huiskerkdiensten aan te passen. Murat legt uit dat iedereen meedoet. “Ik vraag een van de leden om een overdenking voor te bereiden. Hij of zij leidt dan een Bijbelstudie. Daarna drinken we samen thee. Na de thee gaan we in gesprek. Samen kijken we welke vragen er leven, of er nog vragen zijn over het gedeelte. In onze huiskerk doet iedereen mee.”

Jongeren

In de afgelopen jaren hebben Murat en Mira ook jongeren uitgenodigd om langs te komen. “Jonge christenen hadden eigenlijk geen plek om samen te komen. Dus we begonnen een groep bij ons huis. We zagen hen elke maand en samen discussieerden we over hoe we als christenen moeten leven. We nodigden ook niet-christelijke jongeren uit. In onze buurt weet iedereen dat we christen zijn. Tieners komen naar ons toe om grote levensvragen aan ons voor te leggen. Dat soort dingen aan je ouders vragen is bij ons niet gebruikelijk.”

Samen eten

Murat en Mira weten wat het is om vervolgd te worden. Toch stoppen ze hun geloof niet weg. Integendeel. Ze vertellen graag over de Here Jezus. In de afgelopen jaren ontdekten ze dat ze juist ook op een Centraal-Aziatische manier christen mogen zijn. “We eten met elkaar want dat is een belangrijk onderdeel in onze cultuur. Elke keer als er gasten zijn, gaan we eerst samen eten. We vertellen over de Here Jezus door onze cultuur heen.”