Het geweld in de onrustige regio Nagorno-Karabach is afgelopen weekend niet afgenomen, ondanks pogingen tot een bestand tussen Armenië en Azerbeidzjan. Bijna dagelijks zijn er beschietingen, waardoor kerken alleen nog in kleine huisgroepen samenkomen. 

De buurlanden leven al enkele decennia in onmin met elkaar over Nagorno-Karabach. Deze regio scheidde zich in de jaren negentig af van Azerbeidzjan, met als gevolg dat beide landen diverse malen met elkaar in oorlog raakten. Armenië is christelijk en Azerbeidzjan islamitisch. Maar in Azerbeidzjan zijn tal van kerken die veel gelovigen met een moslimachtergrond hebben.

Het conflict laaide afgelopen maanden op, waarbij Azerbeidzjan steun kreeg van Turkije. In de voorbije weken zijn verschillende pogingen ondernomen om een staakt-het-vuren te bereiken. 

Geblokkeerde informatie

Alle mannen in Azerbeidzjan onder de 55 jaar zijn gemobiliseerd en mogen het land niet verlaten. Afgelopen week vielen bij gevechten meer dan twintig doden en raakten tientallen gewond. De overheid probeert alle informatie over deze slachtoffers te blokkeren. De autoriteiten hebben internet volledig lamgelegd, waardoor de bevolking niet kan melden wat er gaande is of om hulp kan vragen. Op online gaan via particuliere netwerken staan strenge straffen. 

Niet zonder risico

Voor christelijke gezinnen in de onrustige grensstreek is de situatie extra zorgelijk. Kerkleden delen voedselpakketten uit aan gezinnen in de frontlinie. Dat is niet zonder risico’s: een groep uitdelers moest afgelopen weekend hun komst uitstellen vanwege een dreigend bombardement. Ondanks groot levensgevaar laten kerken weten dat zij het evangelie kunnen delen met de bevolking in de grens. De steun wordt alleen gegeven aan mensen die het echt nodig hebben.

Armenië en Azerbeidzjan staan dit jaar beide niet op de Ranglijst Christenvervolging van Open Doors. 

Foto: IMB.ORG