Er zitten scheuren in de muur. De ramen zijn gesprongen en overal ligt puin. Ferial en haar man Ghandi wonen met hun twee kinderen op de bovenste verdieping van een flat in het Syrische Aleppo, waar op dat moment al drie jaar een burgeroorlog woedt.

“We hadden geen brood. Mijn kinderen leden honger. Onze kleding werd vuil, we moesten het bijna drie maanden zonder water uithouden”, vertelt de 52-jarige Ferial nu, acht jaar later, over die tijd. Aleppo was in die tijd regelmatig in het nieuws vanwege de zware gevechten en bombardementen die er plaatsvonden. “Mijn kinderen waren nog klein. Als de gevechtsvliegtuigen overvlogen, haalde ik ze uit bed en schuilden we in de badkamer. Het was een angstige tijd.” Ferial wordt stil en staart voor zich uit, alsof ze weer terug is op die vreselijke plek.

Niet verlaten, maar geliefd
Na drie jaar te hebben geleefd te midden van het oorlogsgeweld, verhuist het gezin. Naar Latakia, op dat moment de veiligste stad in Syrië. Met pijn in het hart verlaten ze hun flat, met het idee snel terug te keren. Ferial bezoekt de Nazarener-kerk in Latakia, waar ze veel hulp krijgt. “Ze namen ons onder hun hoede, zowel geestelijk als financieel. We voelden ons niet verlaten, maar geliefd.” Ferial twijfelt soms aan de beslissing die ze nam om weg te gaan uit Aleppo, tot ze zich realiseert dat haar kinderen nu niet meer voortdurend in angst hoeven te leven.

Innerlijke vrede
Het gezin keert nooit meer terug naar Aleppo. Ferial heeft inmiddels een baan als onderwijzeres. “Ik houd van dit werk. Ik vind het geweldig kinderen te leren over de Here Jezus.” Ze is optimistisch over haar toekomst. “Ondanks de oorlog in Syrië en de moeilijke situatie waarin we ons nog steeds bevinden, voel ik een innerlijk vrede. Ik ben niet depressief of verdrietig, omdat ik dichtbij de Here Jezus ben. Hij zal ons nooit verlaten. Hij helpt ons weer overeind. Ik weet zeker dat onze toekomst beter zal worden.”

Dank- en gebedspunten

  • Ferial vraagt: “Wilt u bidden voor de kerk in het Midden-Oosten? Vraag de Here God om een einde aan de economische boycot en om wijsheid voor onze overheid, zodat de situatie verbetert.”
  • Bid om veiligheid voor Ferial en haar gezin. Vraag om zegen op haar werk als onderwijzeres.
  • Dank voor de kerk, een Center of Hope, die Ferial en haar gezin hielp. Dank dat haar kinderen niet meer in angst hoeven te leven.