Preetha* wordt wakker in het ziekenhuis. Het enige wat ze voelt is pijn. Als ze naar haar hand kijkt schrikt ze. Ze is ernstig toegetakeld. Haar zoon zit naast haar en vertelt haar dat de dokters weigeren te helpen, omdat ze christen is. Wat nu?

Jaren voor de brute aanval op Preetha en haar familie kwam het gezin tot geloof. Preetha’s man, Navin*, werd zelfs predikant. Helaas waren de mensen in hun omgeving niet blij met deze keuze. Het gezin werd bedreigd en mishandeld.

Na een brute aanval door een aantal dronken mannen, ligt Preetha in het ziekenhuis. De dokters weigeren echter haar te behandelen. Lokale partners van Open Doors zorgen ervoor dat Preetha naar een ander ziekenhuis wordt gebracht. “Als ze ons niet hadden geholpen, was ik er nu niet meer geweest”, vertelt Preetha.

Na de aanval verhuist het gezin twee keer, omdat het niet meer veilig is om te blijven. “Het is niet veilig om open over ons geloof te praten. Als we met andere christenen in ons huis samenkomen, doen we dat in kleine groepjes, heel stilletjes. We weten dat we gevaar lopen zodra een extremistische groep over ons hoort.”

Ondanks alles staat Preetha sterk in haar geloof. “Ik bid de hele dag door. Ik kan niet lezen, maar ik kan wel luisteren naar het Woord van God. Mijn man leest me dagelijks voor uit de Bijbel en legt uit wat er staat. Vandaag lazen we Hebreeën 12:7: ‘Houd vol, het betreft hier immers een leerschool, God behandelt u als Zijn kinderen. Welk kind wordt niet door zijn vader berispt?’”

Dank- en gebedspunten

  • Dank de Here God dat Preetha houvast vindt in haar geloof.
  • Door de aanval was Preetha’s arm op verschillende plaatsen gebroken. Ook had ze gescheurde zenuwen en weefsel. Ondanks de behandeling is haar lichaam nog niet hersteld en heeft ze nog steeds veel pijn.
  • Preetha vraagt om gebed voor de gezondheid haar man: “Mijn man heeft enkele maanden geleden een hartaanval gehad. Omdat de ziekenhuiskosten erg hoog zijn, kunnen we geen behandelingen betalen.”

* Schuilnaam