Het verhaal van Manuela* en Alaia*

“Weet je nog dat ik vertelde dat er iets met je vader of mij zou kunnen gebeuren, omdat we over Jezus vertellen?” De moeder van Manuela en Alaia kijkt haar dochters ernstig aan. “Die dag is nu aangebroken. Je vader is gearresteerd.”

Op een dag verdwijnt de vader van Manuela en Alaia spoorloos. Een week lang weten de zussen niet waar hun vader is of hoe het met hem gaat. Totdat ze horen dat hij is gearresteerd. De overheid ziet zijn werk als voorganger als een bedreiging en heeft hem gevangengezet.

Valse geruchten

Maandenlang gaat de moeder van de meisjes dagelijks naar de gevangenis, maar ze krijgt geen enkele informatie over haar man. “We wisten niet waar hij precies zat en zelfs niet of hij dood was of nog leefde”, vertelt Manuela. Wel hoort ze pijnlijke, valse geruchten dat haar vader geld zou hebben witgewassen. “Maar dat sloeg nergens op, we hadden niet eens geld!”

Leven en sterven voor Christus

Alaia, de oudste zus, worstelt met haar geloof in deze situatie. “Maar papa zei altijd dat dit soort dingen kunnen gebeuren als je Jezus volgt. En dat je Hem nooit moet verloochenen, wat er ook gebeurt.” Ze gaat verder: “Door vervolging leer je om niet vast te houden aan aardse dingen. Op een dag overlijden we, en dan kunnen we niets meenemen. Dus je kunt het beste leven – en zelfs sterven – voor Christus.”

50 kilo lichter

Als de vader van Manuela en Alaia na negen maanden eindelijk wordt vrijgelaten, mag hij niet naar zijn gezin terug. Hij wordt het land uitgezet, met een aantal andere voorgangers. Pas dagen later zien zijn familieleden hem voor het eerst weer terug, via een videoverbinding. Ze herkennen hem nauwelijks: hij is 50 kilo gewicht verloren in de gevangenis. Huilend brengen ze alles met elkaar in gebed.

En dan krijgen de meisjes en hun moeder een waarschuwing. “Jullie zijn de volgenden die gearresteerd gaan worden. Vlucht het land uit, nu het nog kan!”

Vlucht

Met slechts een paar kleren in hun rugzak vluchten ze het land uit. Om in een ander land, ver van iedereen die ze liefhebben, herenigd te worden met hun vader. “Dat was zo’n mooi moment!” vertelt Alaia. “Maar ook moeilijk. We waren weer samen, maar we waren niet meer thuis.”

Het gezin van Manuela en Alia kan niet terug naar Nicaragua. Ze hebben een bestaan opgebouwd in het land waar ze nu wonen; de meisjes kunnen naar school. Maar ze missen hun familie en vrienden, en blijven hopen dat het op een dag mogelijk zal zijn om terug te keren.

*Schuilnaam

Dank- en gebedspunten

• Dank God dat het gezin van Manuela en Alaia herenigd is. Dank dat ze een bestaan opgebouwd hebben in het land waar ze nu wonen.
• “Bid voor voorgangers in Nicaragua die vervolgd worden omdat ze het evangelie verkondigen”, vraagt Manuela. Vraag God om bescherming van deze voorgangers.
• Bid dat Manuela en Alaia op een dag veilig terug kunnen naar Nicaragua, zodat ze hun familie en vrienden weer kunnen ontmoeten.