Ontmoet Kanya en Phonesay uit Laos

“Ik dacht: Later, als er geen vervolging is, dan ga ik wel geloven.” Phonesay* uit Laos had zijn vrouw Kanya* beloofd dat hij in de Here God ging geloven als Hij haar zou genezen van ernstige, ziekmakende gebitsproblemen. Toen dat wonder daadwerkelijk gebeurde, wilde Phonesay het inlossen van zijn belofte uitstellen vanwege de vervolging die het zou opleveren. Maar al snel werd hij toch vervolgd om het nieuwe geloof van zijn vrouw.

Offeren

Hun hele leven twijfelden Phonesay en Kanya niet aan het animistische geloofssysteem van hun stam. Ze geloofden dat alle levende en materiële dingen geesten bezitten die je tevreden moet stellen om onheil te voorkomen. Maar toen Kanya ziek werd, was het stel te arm om een varken of een kip te offeren aan de geesten. Iemand wees hen op God: “Hij kan jullie helpen”. De levende God genas Kanya, zonder dat ze daarvoor een offer moesten brengen. Kanya en Phonesay waren dolgelukkig.

Maar binnen hun stam staat het verlaten van het animisme gelijk aan verraad. Al een paar dagen na Kanya’s bekering, werd Phonesay’s motorfiets in beslag genomen door de autoriteiten. Een groep christenen ging naar de politie om de motorfiets terug te halen, maar kreeg te horen: “Als jullie geen afstand doen van jullie geloof, dan moeten jullie vertrekken.” Kanya reageerde vastberaden: “Zelfs al zal ik sterven, ik zal nooit Jezus verloochenen.”

De familie van Phonesay en de dorpelingen stelden hem een ultimatum: “Als jullie niet scheiden, dan moet ook jij vertrekken.” Kanya: “Phonesay zei me dat ik mijn geloof moest loslaten. Maar ik verzekerde hem dat ik God zou blijven volgen.” Phonesay besloot dat hij niet ging vechten voor Kanya of hun huwelijk.

Kanya, zwanger van hun derde kind, vluchtte naar familieleden. “Toch was ik vol vreugde. Ja, ik miste mijn kinderen. Ik huilde en schreeuwde tot God om hulp. Maar ik was bereid om mijn echtgenoot en mijn kinderen op te offeren voor mijn geloof.”

Nieuw leven

De zwangere Kanya wilde groeien in haar nieuwe geloof: “Ik moest er ver voor reizen, maar ik deed mijn best om naar de kerk te gaan. We aanbaden de Here God vol vuur en met heel ons hart.” Ondertussen bleef ze bidden voor een hereniging met Phonesay. Hij vertelt: “Iedere keer als we elkaar belden, deelde ze het evangelie met mij.”

Maar Phonesay twijfelde vanwege alle vervolging die zijn vrouw al had doorstaan. Hij verloor zich in drugs en alcohol en hertrouwde. Kanya: “De mensen zeiden neerbuigend: ‘Jouw geloof heeft je niets gebracht. Je man heeft nu een andere vrouw.’” Maar God bleef aan het werk in Phonesay’s hart. Phonesay voelde zich voortdurend leeg en alleen, zelfs met zijn nieuwe vrouw: “Mijn leven voelde betekenisloos. Ik wilde een nieuw leven.” Zijn hart werd zachter. Uiteindelijk gaf hij zich over aan de Here Jezus.

Phonesay’s nieuwe vrouw was geschokt door zijn nieuwe geloof en scheidde van hem. Dit opende de deur voor verzoening tussen Kanya en Phonesay. Vijf jaar nadat ze door christenvervolging uit elkaar waren gedreven hertrouwden ze. En dit keer gingen ze samen achter Jezus aan, koste wat kost.

Verdreven

Phonesay, Kanya en hun kinderen hebben al veel vervolging doorstaan. Hun huis is vernield door dorpelingen toen ze er een aanbiddingsdienst organiseerden. Samen met andere gelovigen zijn ze verdreven naar de bossen. Met hulp van lokale partners van Open Doors konden ze kleine hutten bouwen.

In een kamertje van een van de hutjes komen de christenen dagelijks samen om God te aanbidden. Dit deel van een hutje is hun kerk, ongeregistreerd en onder druk. Want er hoeft maar iemand uit een naburig dorp te klagen over hun samenkomsten en ze worden ook van deze plek verdreven.

Toch kunnen de verbannen christenen hun nieuwe geloof niet voor zich houden. “We oefenen eerst samen op het delen van het evangelie, daarna gaan we eropuit om het in de omgeving te verkondigen”, zegt Phonesay. Kanya sluit af: “Bij moeilijkheden moeten we op God leunen. Soms is het Zijn plan, of wil Hij ons iets leren. We moeten geduldig zijn. God zal ons nooit verlaten.”

*Schuilnamen