Brunei

Brunei wordt geregeerd door een absolute monarch, de sultan. De bevolking heeft veel ontzag voor hem en hij regeert het land met harde hand. In Brunei geldt sinds 2019 de sharia. Zo wil het land ‘daden voorkomen die in strijd zijn met de islamitische leer’. De invoering van de islamitische wetgeving heeft grote invloed op de christenen in het land.

Brunei is een redelijk stabiel land. Dat komt onder meer doordat de overheid gratis medische diensten aanbiedt en de prijzen van levensmiddelen en huisvesting laag houdt. Verder is er gratis onderwijs en niemand hoeft inkomstenbelasting te betalen. Wie zich bekeert tot de islam, kan op extra hulp en voordeeltjes rekenen.  

Waarom worden christenen in Brunei vervolgd?

Melayu Islam Beraja is sinds 1984 de nationale filosofie van Brunei. Deze filosofie combineert Maleisische met islamitische culturele waarden, die nauwlettend worden gemonitord in het dagelijks leven. Het doel is om Brunei volledig islamitisch te maken. De invoering van de sharia en islamitisch strafrecht in 2019 heeft de situatie voor christenen aanzienlijk verslechterd. Het is illegaal voor christenen om hun geloof openlijk te belijden of te verspreiden.

Bekering vanuit de islam naar een ander geloof is strafbaar volgens de sharia. Hoewel de doodstraf is opgeschort, kunnen bekeerlingen gestraft worden met zweepslagen en celstraffen tot dertig jaar. Bekeerlingen van de islam worden in Brunei dan ook hevig onder druk gezet om terug te keren naar hun oorspronkelijke geloof. Familieleden en buren kunnen problemen veroorzaken door bekeerlingen aan te geven bij de veiligheidsdienst. Dat gebeurt regelmatig en creëert een klimaat van angst en onzekerheid voor christenen in Brunei. 

Hoe is het leven voor christenen in Brunei?

Onder de kleine christelijke gemeenschap, neemt de angst toe. De steeds bredere invoering van de sharia heeft invloed op de hele samenleving, zeker op de christenen. Het is voor hen bijzonder moeilijk om over hun geloof te praten. Het delen van een feit rondom religie kan al leiden tot een beschuldiging van het beledigen van de islam. Op social media moeten christenen nog voorzichtiger zijn, om een beschuldiging van blasfemie (godslastering) te voorkomen.

Volgens de wet hebben christenen in Brunei de vrijheid om te bidden. Maar ze moeten dit zeer discreet doen, anders kunnen ze in de problemen komen. Zo werd een gelovige gevraagd haar baan op te zeggen, nadat ze voor haar maaltijd bad. Ook christelijke uitingen, zoals een kruis of kerstversiering, mogen niet in het openbaar zichtbaar zijn. Vanaf de leeftijd van drie jaar begint het verplichte islamitische onderwijs.

Christelijke vrouwen met een baan bij de overheid of in het openbare onderwijs, moeten zich houden aan de islamitische kledingvoorschriften. Op hun werkplek kunnen ze discriminatie ervaren. Tegelijk is de druk binnen de familie het grootst. Vrouwen en meisjes die ervoor kiezen om Jezus te volgen, kunnen huisarrest, gedwongen uithuwelijking, scheiding van kinderen en gedwongen rehabilitatieprogramma’s verwachten.

Mannen en jongens die zich bekeren tot het christelijk geloof, kunnen door hun familie uit hun huis worden gezet, onterfd, bedreigd en geslagen. Vanwege de sharia is er ook een reëel risico dat de overheid gevangenisstraffen en lijfstraffen oplegt.

Jongerenkampen

Voor jonge christenen in Brunei kan het moeilijk zijn om hun geloof te belijden, aangezien de samenleving voornamelijk gericht is op de islam. Ze worden soms door eigen familie aangemoedigd om hun geloof verborgen te houden, vooral in sociale situaties. Ondanks deze uitdagingen staan veel jonge gelovigen sterk in hun geloof en hebben ze behoefte aan aanmoediging en ondersteuning. Jeugdkampen bieden een gelegenheid voor jongeren om hun geloof te verdiepen en te groeien in hun relatie met God. Rébel, een jeugdhulpverlener, stimuleert jongeren in Brunei aan om deel te nemen aan dergelijke kampen.  

Kerken krijgen geen vergunning

In Brunei zijn maar weinig geregistreerde kerken. Niet-traditionele kerkelijke groeperingen, zoals Pinkstergemeenten, kunnen zich niet officieel laten registreren als kerk. Er zijn kerken die zich laten registreren als bedrijf of vereniging, maar ook dat brengt problemen met zich mee. Zij moeten jaarlijks hun financiële en operationele rapporten aan de overheid voorleggen en worden op die manier dus nauwlettend in de gaten gehouden. Ook kerkelijke activiteiten worden gecontroleerd door autoriteiten en kerkleiders mogen niet openlijk spreken over het christelijk geloof. 

Wat doet Open Doors?

Open Doors roept de wereldwijde kerk op om te bidden voor christenen in Brunei, kerken en de sultan.