Iran straft en doodt ook hulpverleners

Tijdens de aanhoudende protesten in Iran is een pijnlijk patroon zichtbaar geworden. De mensen die zich inzetten om het leven en recht te beschermen, zoals artsen, verpleegkundigen, advocaten en brandweerlieden, worden gearresteerd, gevangengezet en lopen zelfs het risico op executie. De reden: het simpelweg helpen van demonstranten. Gewonden behandelen, juridische bijstand bieden of het reageren op noodsituaties worden steeds vaker gezien als een daad van verzet. In het huidige Iran is mededogen strafbaar geworden.

Brandweerman doodgeschoten

In Rasht, in het noorden van Iran, is volgens meldingen een Iraans-Assyrische christelijke brandweerman doodgeschoten door veiligheidstroepen terwijl hij tijdens de protesten een ernstige brand in een bazaar probeerde te blussen. De 40-jarige Yohanna Mirpadyab deed wat hij had geleerd: levens redden. Toch kostte die inzet hem zijn eigen leven. Zijn dood laat zien dat ook christenen een hoge prijs betalen voor het opkomen voor rechtvaardigheid, vrijheid en het beschermen van levens.

Christenen gedood en gearresteerd

Een oplopend aantal christenen komt om het leven tijdens de protesten, van tenminste twaalf christenen is bekend dat ze zijn gedood. Tegelijkertijd neemt het aantal arrestaties toe, vooral onder religieuze minderheden. Een aantal van hen is al eerder gearresteerd geweest. Veel mensen worden zonder uitleg meegenomen, vastgehouden op onbekende locaties en krijgen geen contact met hun familie.

Bekeerlinge opnieuw opgepakt

Een van de recente gevallen is dat van Ghazal Marzban, een christelijke bekeerlinge en voormalig gewetensgevangene. Zij werd op 14 januari in haar woning in Teheran opnieuw gearresteerd door inlichtingenagenten. Haar Bijbel en christelijke boeken werden in beslag genomen, waarna zij werd meegenomen naar een onbekende locatie. Twee uur later belde ze kort haar man met de mededeling dat zij werd vastgehouden in een detentiecentrum van het ministerie van Inlichtingen. Sindsdien heeft niemand meer iets van haar gehoord.

Ghazal had eerder twee maanden vastgezeten in de Evin-gevangenis, veroordeeld wegens “propaganda tegen het regime”. Ze had leuzen geroepen tijdens eerdere protesten. Sinds haar bekering, zeven jaar geleden, wordt ze voortdurend lastiggevallen: ze mocht niet deelnemen aan haar examen voor de advocatuur, werd onder druk gezet om Iran te verlaten en staat onder constante observatie. Haar man, eveneens een bekeerling, kampt ondertussen met problemen om de medicatie te verkrijgen die hij nodig heeft om de ziekte van Parkinson te behandelen.

Blijf bidden voor Iran

Open Doors blijft oproepen tot gebed voor Iran. Marc de Graaf, directeur van Open Doors, verklaarde al eerder: “Wij geloven in de kracht van gebed, juist in crisissituaties als deze. Laten we, juist nu, samen biddend strijden voor Iran en de vervolgde christenen daar. Iran heeft ons gebed hard nodig.”

• Vraag om troost voor de familie van brandweerman Yohanna en anderen die omkwamen omdat zij ervoor kozen anderen te helpen. Bid speciaal voor de kinderen die een vader, een moeder, of allebei zijn verloren.
• Bid om veiligheid en kracht voor Ghazal, die opnieuw gevangen is genomen. Bid dat zij weer contact krijgt met haar familie, niet wordt mishandeld, en dat haar onrechtmatige gevangenschap eindigt.
• Bid voor de mensen die tijdens de protesten gearresteerd zijn en naar onbekende plaatsen zijn meegenomen. Vraag God of Hij alle christenen die nu gevangen zitten merkbaar dichtbij wil zijn.
• Vraag om een einde aan geweld en onderdrukking in Iran, en vraag God of Hij beschermend om christenen en andere burgers heen wil staan.
• Vraag om bescherming van de kerk in Iran, zodat zij hoop kan bieden aan wie geen hoop meer heeft.
• Bid voor de winkeleigenaren die hun zaak in brand zagen vliegen tijdens de protesten. Bid voor de mensen die nu nog moeilijker het hoofd boven water kunnen houden.
• Radeloosheid, hopeloosheid, bitterheid en woede, gericht tegen het Iraanse regime, andere landen of tegen God, zijn momenteel veelvoorkomende emoties. Bid dat deze gevoelens de deur openen voor een zoektocht naar de Waarheid en dat God zich laat vinden in deze uiterst pijnlijke situatie.
• Dank God voor de moed van de Iraniërs en voor de eenheid en solidariteit onder hen, ondanks jarenlange pogingen van het regime om bevolkingsgroepen tegen elkaar uit te spelen.
• Dank God voor Zijn belofte dat Hij de gevangenen zal verlossen. Ook al kennen wij Zijn timing niet, we vertrouwen dat de rechtvaardige Rechter erin zal voorzien.

Iran bezet momenteel plek 10 van de Ranglijst Christenvervolging.