De keus om wel of niet te geloven, is voor Chinese jongeren een steeds lastiger vraag. Aan de ene kant voert de overheid al jaren de druk op hen op om kerk en Bijbel de rug toe te keren. Aan de andere kant mist de jeugd vaak aansluiting met de oudere generatie. “We dreigen een hele generatie jongeren kwijt te raken”, waarschuwt jongerenwerker Julianne*. Toch gloort een signaal van verandering.

Met de invoering van een strenge godsdienstwet in februari 2018 kwamen veel jonge Chinezen voor het eerst in aanraking met geloofsvervolging. De communistische regering verbood jongeren onder de 18 jaar nog langer kerkdiensten te bezoeken. Daarnaast liet de overheid tal van kerkgebouwen slopen en installeerde camera’s om kerkgangers te bespioneren en te intimideren. De politie overviel jongerenkampen, en scholen pakten christelijke leerlingen aan. 

Open Doors-veldwerker Simon* maakte zo’n politie-inval mee bij een jeugdkamp dat met hulp van Open Doors was opgezet. “Op de tweede dag stormden politieagenten het kamp binnen. Alle activiteiten moesten meteen stoppen. Elke deelnemer moest zijn identiteitskaart afgeven, de agenten noteerden het ID-nummer.  Veel jongeren schrokken enorm van wat hen overkwam. Sommigen raakten in paniek, anderen waren in verwarring. Zij waren toch vreedzame jongeren die een gezellige tijd met elkaar wilden hebben; waarom maakten de autoriteiten daar een einde aan? Een paar reageerden gefrustreerd en nijdig. Ze voelden haarfijn aan dat het gezag z’n macht misbruikte.”

Na het vertrek van de politie volgde echter een bijzonder leermoment, vertelt Simon. De dominee en hij riepen de jongeren bij elkaar. Een jong meisje, dat door de inval van streek was, verklaarde dat zij rust ervoer: “Ik weet nu dat ik vreedzaam en kalm kan zijn, omdat ik weet dat ik de ware God volg.” 

Een jongen die eerst zo boos was geweest dat hij zich met geweld had willen verzetten tegen de agenten, had berouw. Hij had gemerkt dat zijn woede een teken van zwakte was, en dat alleen door bekering en navolging van de Here Jezus werkelijke vrede in zijn hart kan komen. “We praatten die avond met elkaar tot drie uur in de nacht”, blikt Simon verwonderd terug. “Het was leerzamer dan een lesuurtje op school over vervolging. Want dit was levensecht.”

Generatiekloof 

Een kampweek kan in ander opzicht ook confronterend zijn: als de verwachting van ouderen niet aansluit op die van jongeren. Dominee Ming* deed mee met een jongerenkamp, en ontdekte pas na een paar dagen dat vertrouwen de basis moet zijn. “We dachten dat we wisten wat de jongeren nodig hadden, maar soms was dat absoluut niet het geval. Het is echt belangrijk om tijd voor luisteren te nemen, pas dan kan je vertrouwen opbouwen.”

Een collega-pastor, die bij een ander jongerenkamp meedeed, bevestigt dat. “Ik werd me ervan bewust dat gepreek en vermanende vingertjes een veelvoorkomend trekje zijn van Chinese kerken. Als we blijven voorbijgaan aan de gevoelens van de jongere generatie en geen respect hebben voor hun eigenheid, dan dreigen we een hele generatie kwijt te raken.”

“Jongeren staan voor veel uitdagingen”, zegt Julianne. “Als ouderen in de kerk dat niet begrijpen, dan wordt het moeilijk optrekken met elkaar. Als kerkleiders niet snappen wat de jeugd nodig heeft, alleen afkeurend reageren en preken, dan blijft die boodschap in hoofden hangen. Zij bereikt niet het hart, omdat jongeren die niet in hun dagelijkse leven kunnen toepassen.”

Simon is blij dat Open Doors trainingen geeft over discipelschap. “Door die nieuwe aanpak kwamen jongeren naar mij toe met de vraag wanneer ze weer mee mochten. Zij voelden zich veilig en relaxed, zij hunkerden naar begrip van leiders als wij. Hun hart ging open, ze spuiden geen kritiek meer, maar keken uit naar weer zo’n gaaf kamp.”

Relaties

“Een kamp kan een jongere helpen een band met de Here God te krijgen, in plaats van uit de kerk te stappen”, benadrukt Simon. Een training stimuleert volgens hem niet alleen voorgangers en jongerenwerkers. “Ik sprak met een jonge knul na afloop van een workshop tijdens het jongerenkamp. Zijn dominee had hem bestempeld als een lauwe christen. De jongen vertelde me hoe het kamp zijn verwachtingen had overtroffen. Zijn ervaring met kerkelijke jeugdkampen was dat de dominee hem dan met de Bijbel om de oren sloeg. Maar na onze training zei hij dat de Here God meer is dan kennis en woorden, en met Wie hij een relatie vanuit zijn hart wilde.” 

Voor Simon is dat een geweldige opsteker. “Het is zo mooi hun ogen te zien oplichten als jongeren zich bewust worden van wat de Here God met hen voorheeft. Dat motiveert! En het is fantastisch als zij hun ware identiteit ontdekken: je bent een kind van de Vader. Dan kan je vervolging weerstaan. Wonderlijk hoe ze dan nieuwe manieren van relaties met elkaar opbouwen.”  

* schuilnaam