Herstel van hart en ziel

“Hoe kon God dit toelaten? Waarom heeft Hij ons niet beschermd?” Die vragen bleven pastor Michée uit Burkina Faso achtervolgen nadat meer dan honderd Fulani-militanten zijn dorp aanvielen. 31 christelijke mannen werden die dag vermoord. Onder hen waren ook zijn vader, broers en ooms. Het verlies bracht niet alleen zijn wereld aan het wankelen, maar ook zijn geloof. Al snel kon hij aan niets anders meer denken dan aan wraak. “Maar de traumazorgtraining veranderde mijn leven”, zegt hij.

De dood van zijn vader was voor Michée het bewijs dat God hem in de steek had gelaten. “Bidden had geen betekenis meer voor mij. Maar als voorganger werd dat wel van mij verwacht. Mijn gebeden waren lege woorden, diep van binnen twijfelde ik. Ik was verbitterd.” Het hart van Michée was verwond en God leek te zwijgen. Hij wist niet meer hoe hij verder moest.

Een ander mens

Toen lokale Open Doors-partners van de aanval hoorden, schoten ze de dorpelingen te hulp met noodhulp en traumazorg. Ook Michée kreeg hulp om zijn emotionele wonden te verzorgen. “Ik deelde wat ik had meegemaakt en gaf ruimte aan mijn verdriet. Dat luchtte echt op. Ik kon huilen om wat er was gebeurd en ik voelde dat de bitterheid uit mijn hart verdween.” Door de traumazorg leerde Michée zien dat de Here Jezus bij elke stap naast hem stond, met hem rouwde en hem kracht gaf. “Ik was heel boos op God, op mezelf en op alle mensen die dicht bij me stonden. Ik kon niet vergeven en dacht alleen maar aan wraak. Ik was bang, en telkens als ik een hard geluid hoorde, raakte ik in paniek. Dat is allemaal verdwenen. Ik ben een ander mens geworden.”

Onverwacht wonder

Pastor Michée merkte dat hij niet de enige was die worstelde met de gebeurtenissen van de aanval. “Er waren die verschrikkelijke dag meer slachtoffers dan die 31 vermoorde mannen. 25 vrouwen werden weduwe en veel mensen waren ooggetuige van de gruwelijkheden tijdens de aanval. Dit heeft impact op hun leven, soms zelfs zonder dat ze zich ervan bewust zijn. Velen gaan niet meer naar de kerk. Een onverwerkt trauma is besmettelijk.” Zijn eigen trauma vernietigde bijna zijn geloof, zijn bediening en zelfs de relatie met zijn familie. Daarom helpt Michée nu zestien mensen uit zijn dorp met dezelfde traumazorgtraining die hem zo geholpen heeft. “Zij hadden het wonder dat hen te wachten stond niet verwacht”, zegt hij. “Sommigen dachten dat ze materiële hulp zouden krijgen. Maar door de kracht van de Heilige Geest ontdekten velen dat ze iets kostbaarders nodig hadden dan materiële zaken: het herstel van hun hart en ziel.”

Een goed medicijn

Nathalie en Deborah volgen de traumazorgtraining bij Michée. Beide vrouwen verloren hun man bij de aanval op het dorp. De pastor verwelkomt hen en de andere deelnemers met een warme handdruk en een vriendelijk woord. Boven de deuropening van de eenvoudige ruimte staat een toepasselijke tekst, als een belijdenis op zich: Jehovah Rapha – de Heer die geneest.

Op het gezicht van Nathalie tekent pijn zich af als ze vertelt over haar ervaring. “Ik verstopte me in een kleine tuin vlak bij ons huis en zag hoe de terroristen de mannen uit ons dorp in een rij bij de kerk opstelden. Tegen de avond hoorde ik de schoten waarmee ze werden vermoord. Mijn man was een van hen.” Het verhaal van Deborah is al even hartverscheurend. Toen ze naar een naburig dorp vluchtte, hoorde zij de geweerschoten en wist ze dat haar man het niet zou overleven. De volgende ochtend, toen ze terugkeerde naar het dorp, werd haar angst bevestigd: haar man was er niet meer. Het is een zware last voor de vrouwen om te dragen. Door hun pijn met anderen te delen, krijgen ze innerlijke rust en ervaren ze dat hun lijden wordt verlicht. “De traumazorg heeft me veel kracht gegeven en mijn hart bevrijd”, zegt Nathalie. Deborah knikt instemmend. “De hulp van pastor Michée heeft me kracht, moed en herstel gegeven. Ik zie het als een medicijn dat me heeft geholpen om beter te worden.” Aan het eind van de bijeenkomst klinkt hun gezang: “Alle macht behoort U toe, wij geloven in U, God, U bent almachtig, wij geloven in U.”

Rimpeleffect van traumazorg

Dankzij Jehovah Rapha zijn de aanvallers er niet in geslaagd de aanbidding in het dorp het zwijgen op te leggen. In een gemeenschap waar velen onzichtbare littekens dragen, hervinden mensen hun hoop in God. Zo groeit het herstel van Michée uit tot herstel van een hele gemeenschap.