Het wapengekletter in de Gazastrook raakt ook de kleine christelijke gemeenschap in Gaza. Hoewel er onder de ruim negenhonderd Palestijnse christenen nog geen slachtoffers zijn gevallen, is het gevoel van onveiligheid groot.

“Ons huis voelt niet meer veilig”, vertelt een christelijke inwoonster van Gaza. De dagelijkse schotenwisselingen tussen Hamas en het Israëlische leger zorgen voor veel angst. “Ik denk dat de situatie nu erger is dan in 2014”, voegt ze eraan toe. In de zomer van 2014 vochten Israël en Hamas een openlijk conflict van vijftig dagen uit, waarbij circa tweeduizend doden vielen.

De vrouw vreest dat Gaza binnenkort zonder water, voedsel en elektriciteit komt te zitten. Kerkgang gaat nog wel, zo goed en kwaad als dat kan. De vrouw neemt vaak deel aan de kerkdiensten van de baptistenkerk in Gaza. “Afgelopen zondag hadden we een Zoom-meeting. We kunnen nu niet naar de kerk gaan, we hebben gehoord dat het gebouw getroffen is door de bombardementen.” Een andere christen laat weten dat zijn huis niet beschadigd is, maar dat hij bang is dat dit elk moment kan gebeuren: “Er is geen schuilplaats, geen veilige plek meer in Gaza.”

In één kamer

Intussen gaan de beschietingen door en vallen er doden en gewonden. De christelijke gezinnen blijven zoveel mogelijk thuis, vertelt een lokale christen. “Als het kan samen in één kamer. Als de kamer dan wordt geraakt, hoeft geen enkel familielid alleen in leven te blijven, om te rouwen om alle anderen.”

De christelijke gemeenschap is niet gerust over de medische infrastructuur in Gaza. “In de ziekenhuizen is elke ruimte gevuld met bedden en matrassen om voor zieke en gewonde mensen te zorgen. Het medisch personeel heeft bijna geen voorraden meer, en moet zorgen voor gewonde mensen én patiënten die aan Covid-19 lijden.”

De christenen uit Gaza roepen de kerk over de hele wereld op om te bidden. “Bid dat het dodelijk geweld zal eindigen. Bid om een duurzame en rechtvaardige vrede. Bid om een oplossing voor de lange termijn. Bid voor degenen die rouwen.”

Kinderen

“En bid voor de kinderen die ’s nachts wakker worden,” zegt een Palestijnse moeder. “Want hoe kunnen we hen troosten?” Ouders maken zich grote zorgen over hun kinderen. “We worden overheerst door al-Qaeda, de Islamitische Staat, de Moslimbroederschap en het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina, om maar een paar extremistische groeperingen te noemen. Elk jaar worden er nieuwe groepen gevormd, en onze jongens beschouwen deze ‘vrijheidsstrijders’ als helden en rolmodellen.”