Bhutan

‘Een Bhutanees is een boeddhist.’ Dat is wat de overheid van Bhutan beweert en wil dat de bevolking uitdraagt. Deze religie zit dan ook verweven in alle aspecten van de cultuur. Wanneer iemand zich bekeert tot het christendom, worden er pogingen gedaan om de bekeerling terug te brengen naar het boeddhisme. Religieuze leiders, de lokale gemeenschap en familie werken hier vaak aan mee.  

Waarom worden christenen in Bhutan vervolgd?   

Bhutan is een klein land, grenzend aan China en India, dat langzaam maar zeker aan het moderniseren is. Tradities lijken soms opzij te worden geschoven door invloeden van buitenaf. Door conservatieve groepen worden echter pogingen gedaan om buitenlandse invloeden te minimaliseren. Daaronder valt wat hen betreft ook een ‘westers’ geloof als het christendom. 

Tijdens de Universele Periodieke Doorlichting van het land bij de VN-Mensenrechtenraad in 2019 verklaarde de regering dat religieuze groepen vrij zijn om hun geloof te praktiseren zonder zich te registreren. Ondanks deze verklaring zijn christenen nog steeds niet officieel erkend in het land en moet de claim in de praktijk nog worden waargemaakt. En ondertussen geldt nog steeds een strenge nationale veiligheidswet, die het als landverraad beschouwt om tegen de koning, het volk of het land te spreken. De wet overtreden leidt tot een gevangenisstraf.  

Hoe is het leven voor christenen in Bhutan?  

De meeste christenen in Bhutan zijn van Nepalese komaf en wonen in het zuiden van het land. Zij kunnen – net als andere christelijke gemeenschappen – samenkomen, maar moeten dit doen zonder veel aandacht te trekken. 

Geen enkele kerk in Bhutan is officieel erkend door de staat. En kerken die registratie hebben aangevraagd, wachten nog steeds op goedkeuring van de regering. In theorie beoefenen christenen dus illegaal hun godsdienst. In de meest recente onderzoeksperiode zijn meerdere huiskerken gesloten. Er is ook geen enkele christelijke gemeente die toestemming heeft gekregen om een kerkgebouw te bouwen. 

Ook in hun persoonlijke levenssfeer wordt het christenen niet makkelijk gemaakt. Lokale autoriteiten weigeren vaak een ‘verklaring van geen bezwaar’ te geven die nodig is voor het aanvragen van een lening, het registreren van onroerend goed, solliciteren naar een baan en het vernieuwen van identiteitskaarten. Christenen worden achtergesteld en gezien als paria’s. 

Vooral christenen met een boeddhistische achtergrond hebben het zwaar. Ze kunnen wreed worden behandeld door familieleden en de lokale gemeenschap. Vooral op het platteland verzetten boeddhistische monniken zich tegen de aanwezigheid van christenen. Vaak worden christenen onder druk gezet om afstand te doen van hun nieuwe geloof en terug te keren naar het boeddhisme. 

Vrouwen die christen worden, hebben de grootste kans op vervolging. Zij kunnen worden gedwongen om te scheiden of te trouwen en krijgen vaak te maken met huiselijk geweld. Voor mannen betekent de keuze om Jezus te volgen vaak het verlies van huis, baan, erfenis, vriendschappen en maatschappelijke positie. Kerkleiders staan onder extra druk en lopen het risico op arrestatie. Het afgelopen jaar is dit meerdere keren voorgekomen. Kinderen van christenen worden vaak gediscrimineerd op school.

Wat doet Open Doors? 

Open Doors steunt vervolgde christenen in Bhutan door broers en zussen wereldwijd op te roepen om voor hen te bidden. Waar het kan, ondersteunen lokale partners gelovigen die vanwege vervolging (nood)hulp nodig hebben.