Trends: wetgeving, ultranationalisme en radicale islam


Bij het samenstellen van de nieuwste Ranglijst Christenvervolging is een drietal trends te onderscheiden:
  1. Wetgeving om godsdienst strenger te controleren
  2. Ultranationalistische regeringen leggen het christendom aan banden
  3. Radicale islam trekt vanuit het Midden-Oosten naar Afrikaanse sub-Sahara
Trend 1: wetgeving om godsdienst strenger te controleren
De trend dat de staat de dienst uitmaakt en bepaalt hoe het aanhangen van een godsdienst er uit moet zien, zien we in meerdere landen opkomen. Ondersteunend daarbij is de beschikbaarheid van technologie, waardoor overheden in toenemende mate de bevolking in de gaten kan houden, bijvoorbeeld door gezichtsherkenning of het gebruik van elektronische chips.

Deze trend is zichtbaar in onder andere:
  • Noord-Korea (plaats 1): dit meest autoritaire regime in de wereld stelt dat alleen de leiders van het land vereerd mogen worden. Wie dat weigert te doen, pleegt een misdaad.
  • China (stijgt van plaats 43 naar 27): kerken van de Chinese Driezelfkerk zijn verplicht camera’s op te hangen in de kerk, zodat er toezicht kan plaatsvinden. Nieuwe wetgeving verbiedt vanaf 1 februari 2018 dat kinderen en jongeren nog enige vorm van godsdienstonderwijs krijgen. Ook is er een reglement opgesteld met daarin de visie op het Chinese christendom voor de komende vijf jaar
  • Vietnam (plaats 20): vorig jaar op 1 januari werd er een nieuwe wet aangenomen die godsdienstvrijheid verder aan banden legt. Ook is er een het comité van religieuze zaken in het leven geroepen.
  • Myanmar (stijgt van plaats 24 naar 18): de grootste etnische militie van het land, de UWSA, verklaarde onlangs dat alle kerken die zijn gebouwd na de val van het communisme in 1989 moeten worden vernietigd. Er mogen geen nieuwe kerken worden gebouwd.
Trend 2: in een ultranationalistische samenleving worden christenen gezien als ‘aliens’
In een toenemend aantal landen verandert nationalisme in ultranationalisme. Deze ontwikkeling zorgt ervoor dat minderheidsgroeperingen een bedreiging vormen. Ook werkt het agressie in de hand om deze minderheden te dwingen hun identiteit te verloochenen of zelfs het land te verlaten. Door overheden en de maatschappij worden ze gezien als ‘westers’ en bestempeld als ‘aliens’.

Deze trend is zichtbaar in onder andere:
  • India (plaats 10): sinds president Narendra Modi aan de macht kwam in 2014 is de vervolging van christenen drastisch toegenomen. Zijn partij, de hindoenationalistische BJP-partij proclameert radicaal hindoeïstisch gedachtegoed: een Indiër hoort hindoe te zijn. Christenen worden daarom gezien als een bedreiging voor de natie en hun scholen, ziekenhuizen, wees- en opvanghuizen en soms zelfs kerken, worden aan banden gelegd. Militante hindoes vallen christenen aan, mishandelen hen en proberen ze uit hun dorpen te verdrijven.
  • Turkije (plaats 26): het christendom wordt gezien als een westerse godsdienst en in het bijzonder evangelische christenen worden gezien als mensen die banden hebben met Amerika. Turkse christenen moeten daarom voorzichtig zijn.

Trend 3: radicale islam trekt vanuit Midden-Oosten naar Afrikaanse sub-Sahara
Terwijl IS en andere militante moslimbewegingen terrein verliezen in het Midden-Oosten, is het zorgwekkend om te zien dat het gedachtegoed van deze groeperingen zich verspreidt in landen in de Afrikaanse sub-Sahara. De regio vormt een van ’s werelds grootste veiligheidsuitdagingen. Strijders met radicale ideologieën hebben zich verenigd in talloze splintergroeperingen in deze regio. Het inlijven van christelijke meisjes en vrouwen is onderdeel van hun strategie.

Deze trend is zichtbaar in onder andere:
  • Egypte (plaats 16): islamitische groeperingen bombardeerden een kerk en vielen tot twee keer toe op dezelfde weg een bus aan met pelgrims en doodden hen.
  • Somalië (plaats 3): een aan IS verwante groepering heeft meer dan 200 strijders ingelijfd die zijn gevlucht uit Irak en Syrië. Ook zitten er ex-strijders van de Somalische al-Shabaab bij. De groepering heeft Somalië als uitvalsbasis gekozen, omdat er geen centraal gezag is in het land. Volgens de katholieke bisschop van hoofdstad Mogadishu is dit een goede mogelijkheid in de zoektocht van deze groepering naar een islamitische staat.
  • Libië (plaats 4): het land dat te boek staat als ‘mislukte staat’ blijft bijzonder gevaarlijk, in het bijzonder voor migranten uit landen in de sub-Sahara. Velen van hen zijn christen. Ten minste tien christenen zijn vermoord om hun geloof.